başlığı yok bu yazının

Başlıksız bir yazı bu.Sade, saçma, umursamaz, gereksiz, karalama sadece.

Neden geçmiş her zaman karşıma çıkıyor.Neden yaşananlar yaşanan yerde kalmıyor.Neden döktüğün her gözyaşı karşına çıkmak zorunda bir yerden.Sorulacak o kadar soru varki, sormak isteyip de soramadığım.

Yapmak isteyip yapamadıklarım listesi o kadar uzunki.Belki de zaman bırakmak gerek bazı şeyleri.Yutmak gerek .Umursamamak.Sabrın sınırlarını zorlamak.Susmak gerek bazen.Konuşmamak, sadece yutkunmak, belki de içmek gerek.Dibine kadar.Her şeyi unutabilecek kadar.Sesini duyurmaya çalışmadan, sessizce bir yerlerde içmek, içmek,içmek, sonra sızıp uyumak.Keşke her şey bu kadar kolay olsa.Boynunda bir kolye taşımakla anlamlansa her şey.Yaşasak yaşayacağımız şeyleri, sonra bir yerde ebedi uykuya dalsak.Yine sessizce.Tıpki yaşamın gibi.

Keşke sadece bir gün için bile olsa muhteşem bir dilek dileme şansım olsaydı.Keşke zamanı geri alabilseydim.Ne kadar isterdim bilemezsin.Keşke her şey daha farklı olsaydı.Üzmeseydim ne kendimi ne çevremdekileri.Hayat sen bana ne biçim bir oyun oynuyorsun.Piyonları dalga geçercesine oynatıyorsun.Yetmedi mi yaşananlar, yaşattıkların?

Üç sene öncesine dönsem, aynı hataları tekrarlamasam.Ve sen gelsen uzaklardan bir yerlerden, çıksan karşıma, tutsan ellerimden, hiç konuşmasak, sadece baksan bana,gülümseyerek.'Gel' desen 'seni başka bir hayata götüreceğim.'Hayaller di mi?Komik ve anlamsız şuan.sadece saçma sapan bir hayal işte benimkisi.

Seni üzmek hayatta yapmak isteyeceğim son şey bunu bil.Ama değiştiremiyorumki bazı şeyleri.Ok yaydan çoktan fırlamış.Ne kadar çabalasam da olmuyor.İnsanın düzeltemeyeceği hatalar da varmış hayatta.

Hani sordun ya 'ne kadar seviyorsun beni?' diye.Saatlerce yanımda olsan da seni hep özleyecek kadar hayatım, yanıbaşımda uyuyor olsan da rüyalarımda seni görecek kadar, sen öksürdüğünde içim titreyecek kadar çok seni seviyorum .