Yazıp yazıp silmekten nefret ediyorum.Küçükken saman kağıtlarına yazıp, sonra kağıtları çöpe atardım kimse görmesin diye.Yazdıktan sonra rahatlardım sonra da yazdıklarımın bir anlamı kalmayınca soluğu çöpte alırlardı.Aklıma nerden geldiyse yazı stilim de ruh halime göre değişirdi. Bu bir hastalık mı ki?Benim gibi olan biriyle karşılaşmadım daha ha.Merak işte.
Ben küçükken çok yaramazdım.Okuldan hergün önlüğüm yırtık bir şekilde gelirdim.Erkeklerle kavga ederdim hep.Apartmanda sinir olduğum çocukların arabalarına yumurta atardım 3.kattan.Antalyadaki apartmanın önünden her geçişimde o yumurtalar aklıma geliyor da o bakkalı ben zengin ettim ya.=)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder