Garip bir hüzün var içimde.Hani insan çok sevdiği birini kaybedince bir çaresizlik hisseder ya.İşte öyle birşey.Ondandır ki bu soğuk pazar gününü odamda çay, sigara, müzik keyfi yaparak geçiriyorum.Nedensiz bir hüzün işte.Salakça.Ama geliyor bana arada bana böyle.

Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden.Saatlerce oturayım odamda.Canım hiç sıkılmıyor, hatta çok mutlu oluyorum.Dün gittiğim konserden olsa gerek.Terapi gibi geldi biran.Hani konsere gidersin hoplarsın, zıplarsın, yorulursun.Bir baş ağrısıyla biricik evine dönersin.Yok böyle birşey. Karşında şarkılarını söylerken kendinden geçen, kendi kendine tebessüm eden mutlu bir adam.Cem Adrian işte.Huzurun simgesi..................