25.8.10

?

Merak ediyorum,sabrım nereye kadar bu hayatta.Kimseye tahammülüm kalmadı.Gerçi hoş ya kaybedecek bir şeyim de kalmadı.Gözüme hayatı daha güzel gösterebilecek bir mucize.Küçük de olsa olur.Küçücük bir mucize.İnsanlar tarafından yanlış anlaşılmaktan bunaldım.İyi niyetli olarak yapmaya çalıştığım herşey sanki ben en kötü durumları düşünerek yapıyormusum gibi algılanıyor.Ama ben yoruldum.İnsanlar üzülmesin diye kendimi hırpalamaktan yoruldum.Son noktadayım.En son.Az kaldı.Bitecek herşey.
Bu arada astım olmuşum.Sanırım bedenim yavaş yavaş iflas ediyor.Suan konsolun üzerindeki aile resimlerine göz gezdirdim de.Yıllar ne hızlı geçmiş ve ben ne kadar çok yıpranmışım.İyi bir yanı da var gibi aslında 3 kilo verdim.Nefret ettim ama herşeyden.Gülmek bile gelmiyor içimden artık.:::::...Saçmala saçmala saçmala..sonra çıldır....

Hiç yorum yok: