13.9.10

Mevsimler Gibiyim

...)sormak istediğim sorular var. gözlerim gördüklerime inanmıyordu, ya da götümle gülemiyordum. ne trajedi, ne de drama. facebooktaki ortaya karışık isimli fotoğraf albümleri gibiyim. her şey var ama ne ararsan bulamazsın kafası. karşımdaydı, yanımdaydı, bana sarılıyordu, boynumdan kokluyordu. aranızda ne var sizin-lere, cevap vermemek için bıyığım olsa da altından gülümsesem diyordum. kendimi kaybetmiştim, hali-yle vakti-yle yerinde olan bir insan değildim. bi şeyler olmuştu, bi şeyler bitmişti, ama başlangıcı yoktu. ŞAHANE. soramıyorum, konuşamıyorum, kaç ay oldu, kaç saat. ekle-çıkar-böl. ama çarpma. ama sus.Konuşursunuz şimdi kuzenlerle.'o zamanlar ... vardı.mali desteğimiz O'ydu.kahvaltı yapıyorduk vanila'da.'diye başlayan cümleler.değmeyeceğini bile bile verdim kendimden.hep hep hep.benim seni mutlu ettiğim kadar ettin mi beni mutlu?kendini mi kandırdın her zamanki beyaz yalanlarınla?zorladın kendini farkındayım.taşıma suyla değirmen dönmüyor,insan her zaman hak ettğini bulmuyor.geriye sadece kalp kırıkları, yaşanmışlıklar ve sözde ve boşta hayaller kalıyor.



alsam. karşıma oturup tek bir soru sorardım. biz neyiz* ne olacağız* edebiyatı değildi yapacağım. onun ve benim belli bir oluşum olmadığımız apaçık ortada. sadece egomu tatmin etmek adına, tek bir soru. cevabı beni üzse de.



'sen, benim hayatıma neden girdin?

Hiç yorum yok: